Son ampirik araştırmalar dindarlık seviyesi yüksek olan ülkelerde gelir dağılımının daha bozuk olduğunu göstermiştir. Bu çalışmada, bu ilişkinin sebebinin dindarlık seviyesi yüksek olan ülkelerde devlet hizmetlerine olan talebin düşük olmasıyla ilgisini araştırıyoruz. Din, kişileri bağış yapmaya teşvik etmekte ve kişiler bu bağışları devlet üzerinden değil de gayri-resmi yollardan ve gönüllü olarak yapmayı tercih etmektedir. Dolayısıyla, bir ülkedeki dindarlık, sosyal tercihlerin siyasi sonuçlara yansıması ölçüsünde, vergi seviyelerinin ve muhtelif hizmetlerin temini amacıyla yapılacak kamu harcamalarının düşük seviyede kalmasına neden olmaktadır. Bu da, gayri-resmi olarak yapılan bağışların genellikle gelir ölçümlerine yansıtılmadığı gerçeğiyle birlikte ele alınınca, ölçülen gelir eşitsizliğinin yüksek olmasına neden olmaktadır. Çalışmada, bu düşünceler bir genel-denge politik-ekonomi modeli çerçevesinde formalize edilmekte ve modelin ima ettiği sonuçların uluslararası verilerle desteklendiği gösterilmektedir.